การเตือนจะมีประโยชน์ที่สุดเมื่อคุณรู้ว่าต้องทำอะไรหลังจากเห็นข้อความ การสร้างกิจวัตรกินยาคือการเชื่อมตารางยาที่ได้รับคำสั่งเข้ากับช่วงเวลา สถานที่ และเครื่องมือที่ใช้ในแต่ละวัน เริ่มจากสิ่งเล็ก ๆ เพราะตารางที่ชัดเจนหนึ่งชุดกับบันทึกที่เชื่อถือได้หนึ่งแห่งดูแลต่อเนื่องได้ง่ายกว่าการมีเสียงเตือนหลายรายการแข่งกันเรียกความสนใจ

เริ่มจากคำแนะนำการใช้ยา ไม่ใช่การตั้งปลุก

รวบรวมคำแนะนำล่าสุดของยาแต่ละชนิดก่อนสร้างการเตือน จดชื่อยา ความแรง ปริมาณ และเวลาตามที่ได้รับคำสั่งอย่างถูกต้อง หากฉลากกับคำแนะนำที่จำได้ดูไม่ตรงกัน ให้ถามเภสัชกรเพื่อความชัดเจนก่อนบันทึกตาราง

เวลาที่สะดวกไม่ได้หมายความว่าเป็นเวลาที่เหมาะสมเสมอไป ข้อกำหนดเรื่องอาหารและระยะห่างระหว่างมื้อยาอาจมีความสำคัญ ถามเภสัชกรว่าส่วนใดของตารางปรับได้ แล้วจึงจัดกิจวัตรตามคำตอบนั้น

ให้การเตือนแต่ละครั้งนำไปสู่การกระทำที่ชัดเจน

เสียงเตือนที่เขียนเพียงว่า “ยา” ทำให้ต้องตัดสินใจเพิ่มอีกขั้น ใช้ชื่อยาที่จำได้และปริมาณที่ได้รับคำสั่ง เพื่อให้รู้ว่าต้องทำอะไร เก็บฉลากเดิมไว้ให้อ่านได้เสมอ แทนการใช้ข้อความแจ้งเตือนเป็นแหล่งคำแนะนำเพียงอย่างเดียว

เลือกจุดสำหรับดูการเตือนที่คุณเข้าถึงยาได้อย่างปลอดภัย แต่นั่นไม่ได้หมายถึงการวางยาไว้บนเคาน์เตอร์ครัว การเก็บรักษาที่ถูกต้องและความปลอดภัยของเด็กต้องมาก่อน

ปิดขั้นตอนให้ครบหลังใช้ยาแต่ละครั้ง

ทำเครื่องหมายว่ากินยาแล้วหลังจากกินจริง ไม่ใช่ตอนปิดการแจ้งเตือน หากมีสิ่งรบกวนระหว่างทาง ให้ตรวจบันทึกก่อนลงมือ การเตือนบอกว่ามีรายการที่กำหนดไว้ ส่วนบันทึกบอกว่าคุณลงข้อมูลอะไรไว้แล้ว

เมื่อครบสัปดาห์แรก ลองดูว่าการเตือนใดทำตามได้ง่าย และรายการใดดังในเวลาที่ไม่สะดวก ปรึกษาเภสัชกรเรื่องการเปลี่ยนเวลากินยา แล้วค่อยปรับการเตือนเมื่อเข้าใจตารางอย่างชัดเจนแล้ว

อ่านเพิ่มเติม

แหล่งข้อมูลทั่วไป บทความนี้ยังไม่ได้ผ่านการทบทวนทางคลินิก

Aymo เป็นตัวช่วยเตือนและติดตามการใช้ยา ไม่ให้คำแนะนำทางการแพทย์ โปรดปฏิบัติตามคำแนะนำของบุคลากรทางการแพทย์เสมอ

ใส่ใจสักนิด ทุกวัน

Aymo พร้อมให้บริการบน iOS และ Android เร็วๆ นี้ นิสัยที่ดีต่อไปของคุณเริ่มต้นด้วยการสนับสนุนเล็กๆ น้อยๆ ที่เป็นมิตร

พบกับ Aymo ↗